Moord in Bitterstraat: Met één krachtige, fatale messteek komt er een abrupt einde aan het leven van Maarten - Foto: Peter Denekamp
Foto: Peter Denekamp

Moord in Bitterstraat: Met één krachtige, fatale messteek komt er een abrupt einde aan het leven van Maarten

Zwolle – Met kracht steekt de 30-jarige Kevin B. een groot vleesmes in de rug van zijn oude vriend Maarten. Het gebeurde op 14 mei vorig jaar in de Bitterstraat. Maarten sterft kort daarna op de klinkers in de Zwolse binnenstad. Volgens het Openbaar Ministerie gaat het om moord, de advocaat van B. houdt het op zelfverdediging.

“Ooit waren we goede vrienden,” zegt Kevin B. donderdag in de rechtbank. “De relatie is verbroken en langzaam is er ruzie ontstaan en voerde Maarten een psychologische oorlogsvoering tegen mij.” In de daklozenopvang zou Maarten tegen anderen hebben gezegd dat Kevin B. een pedofiel is. Het zorgde voor veel extra problemen voor B. Ook in de omgang met andere bewoners van De Herberg.

Ook is B. in De Herberg aangevallen door Maarten toen hij herstelde van een gebroken arm en heup. “Hij wist dat als ik mijn heup weer zou breken ik invalide kon worden,” zegt Kevin B. “Hij probeerde toen doelbewust mijn heup te breken.”

Het leven van Kevin B. gaat niet over rozen. Als sinds zijn jeugd komt hij in aanraking met de GGZ en hulpverleners. Veel vertrouwen heeft hij er niet meer in. Hij is boos op de instanties. Op de ochtend van 14 mei vertrekt hij bij De Herberg. In de bosjes heeft hij een groot mes verstopt. Hij steekt het in zijn jaszak en gaat naar het Leger des Heils aan de Dijkstraat.

Daar leest hij een e-mail waardoor hem duidelijk wordt dat er geen zicht is op woonruimte. Hij is boos maar besluit volgens eigen zeggen er maar het beste van te maken. “Ik wilde een paar biertjes gaan halen en dan gaan barbecuen,” zegt Kevin B. Dat verklaart volgens hem ook het grote mes in zijn jaszak. “Het is gereedschap om vlees en takken te snijden, niet om te verdedigen of iets anders.”

In de Bitterstraat ziet hij Maarten. Ooggetuigen zien dat hij zijn pas versnelt en Maarten van de fiets trekt. Ook ziet een getuige dat hij iets in zijn hand heeft en boven zijn hoofd houdt, een mes of een schroevendraaier. Er wordt nog gehoord dat Maarten roept “Doe het niet!”

Maar het is te laat. Binnen seconden is het voorbij. Kevin B. heeft Maarten in zijn rug gestoken. Hij trekt het mes uit het lichaam van Maarten en loopt rustig weg. Het maakt de getuige, die 112 belt, zelfs bang. Zij had even oogcontact met B. “Die rustige blik van hem was angstaanjagend.”

B. gooit het mes ergens in het water en loopt naar Park de Wezenlanden. Na een korte klopjacht wordt hij daar, terwijl zijn handen onder het bloed zitten, aangehouden. Op hetzelfde moment zijn hulpverleners nog bezig om het leven van Maarten te redden. Echter tevergeefs. Het mes is zo diep in de rug gestoken dat een long en de longslagader doorkliefd zijn.

Kevin B. zegt er spijt van te hebben. Hij noemt de steekpartij een groot misverstand. “Ik wilde hem klappen geven, niet vermoorden. Ik zal nooit meer de angst in zijn stem vergeten en vind het vreselijk. Ook voor zijn moeder.”

Dat de moeder van Maarten het vreselijk vindt blijkt al snel. Met een foto van haar zoon in een lijstje loopt ze naar voren als ze haar slachtofferverklaring mag afleggen. Ook de vader van Maarten lukt het sinds de moord niet meer om zijn leven op te pakken. “Ik hoop dat het nu afgesloten kan worden,” zegt hij. “Jij hebt de deur voor Maarten dichtgedaan,” zegt hij tegen Kevin B. “Het is tijd dat voor jou de deur definitief dichtgaat en dat heb je aan jezelf te danken.”

Na zijn aanhouding is B. onderzocht in het Pieter Baan Centrum. Meewerken aan het onderzoek wilde hij niet. De deskundigen menen dat de kans op herhaling groot is. Volgens hen was er ten tijde van de moord sprake van een psychotische stoornis onder invloed van middelen.

Ook de moeder van Kevin B. schetste tijdens het politieonderzoek dit beeld. “Het lijkt wel of er iets kapot is in zijn hoofd.” B. meldde zich in de periode voorafgaand aan de moord ook bij de politie. Hij wilde aangifte doen omdat er een camera in zijn hoofd was geïmplanteerd

B. geeft ruiterlijk toe dat hij destijds veel blowde. “Toen ik in De Herberg zat ben ik ook gaan drinken en snuiven,” zegt Kevin B. “Daar werd veel gedeald en ik gebruikte amfetamine.” Ook is hij helder over de gevolgen. “Het leidde tot waandenkbeelden en ik sliep slecht.”

De officier van justitie gelooft weinig van het verhaal van Kevin B. “Een man die een dag eerder met je ging barbecuen verklaarde dat je toen geen mes bij je had.” Ook zijn er geen andere getuigen gevonden die B. eerder met een mes zagen. Het mes is door B. in de periode voor de moord gekocht bij de Xenos. In die periode heeft hij ook tegen hulpverleners en bekenden gezegd dat hij iemand wilde vermoorden. Aan een hulpverleenster vroeg hij of ze het gevoel kende dat je iemand wilt vermoorden. Tegen een goede bekende was hij nog openhartiger en noemde Maarten als zijn doelwit.

De officier gelooft ook niet dat Kevin B. handelde uit zelfverdediging. Volgens B. was het Maarten die opeens het mes uit de jaszak van B. trok. In een reflex zou Kevin B. het mes hebben afgepakt. “Ik wist niet wat die zou doen. Ik had net zo goed dood kunnen zijn en dan had Maarten hier gezeten,” aldus Kevin B.

De officier van justitie vindt dat de maatschappij moet worden beschermd tegen mensen zoals B. De psychiater en psycholoog van het Pieter Baan Centrum vinden dat een gedwongen behandeling van B. noodzakelijk is. De reclassering geeft hetzelfde advies.

“TBS met dwangverpleging ongemaximeerd is noodzakelijk,” aldus het OM. “Daarbij is een gevangenisstraf van zeven jaar met aftrek van het voorarrest passend.”

Advocaat Wouter Hendrickx vindt de strafeis veel te zwaar. Volgens hem gaat het niet om moord maar om zelfverdediging. “Als een van beide mannen even naar het toilet was gegaan die ochtend waren ze elkaar niet tegengekomen in de Bitterstraat,” aldus Hendrickx. “Dan was er helemaal niets gebeurd.”

De officier vindt het onzin. “Beide mannen waren regelmatig in de binnenstad, het was dan op een andere plek gebeurd.”

De rechtbank doet over dertien dagen uitspraak.

Artikel delen: