Joepe Bos: “Het is een feest te schilderen!”

Zwolle – Naar aanleiding van het tienjarig bestaan van het atelier van Joepe Bos aan de Cyclamenstraat in Zwolle is er van 6 tot en met 17 juni een expositie van schilderwerken in de Broerenkerk. Niet haar schilderwerken staan daarbij centraal maar juist de schilderwerken van haar cursisten mogen in de spotlights staan. De cursisten ervaren de expositie als een heel feest en alles, van de opening en de catering tot de inrichting en de ‘suppoosterie’ wordt dan ook gedragen door de cursisten.

Aanleiding voor deze expositie is het tienjarig bestaan van haar atelier in Zwolle. Voor Bos was de start hiervan een keerpunt in haar leven. Joepe Bos: “Er werd een nieuw ateliergebouw neergezet in opdracht van de gemeente Zwolle. Ik had het geluk een plek te krijgen op de eerste verdieping. Daar was mijn atelier. Beneden zat het Grafisch Atelier waar ik gebruik van maakte voor mijn cursussen. Op een bepaald moment verhuisde het Grafisch Atelier naar de Rieteweg. Het gaf mij de mogelijkheid om alles, atelier en cursusruimte, onder te brengen in één ruimte. Die combinatie is mooi, lesruimte en eigen atelier.” Nu heeft zij het al weer zo’n vier jaar ingericht zoals zijzelf dat prettig vindt.

Bos: “Heerlijk om niet steeds alles meer om te bouwen. Het is prettig zo, de sfeer die bij mij past. Het is inspirerend, de kwasten, de boeken die er zijn, het werk wat er hangt. Collega-kunstenaars, brede gangen en brede deuren. Veilige buurt. Goede parkeergelegenheid. Ik was verschrikkelijk blij dat ik hier heen mocht.”

Bos kijkt met dankbaarheid terug. Toen ze begon zat zij in de Bijstand met twee kinderen. Zij kan zich nog goed herinneren hoe zij door haar atelier in aanbouw liep tien jaar geleden, samen met Peter, haar huidige partner. Twijfelend, want 200 gulden was een heel bedrag. Zeker als je in de bijstand zat. Ze begon met bibberknieën en nu verdient zij haar eigen geld. Zij heeft er hard voor gewerkt. Ze moest ook werk verkopen anders kon het niet uit. Bos: “En ineens krijg ik een aantal opdrachten binnen en ‘pok’, dan begint het opeens. En nu, zoveel cursisten, volledig zelfstandig met BTW-nummer en KvK-nummer. Reden voor een groot feest!”

Schilderen is Bos haar lust en haar leven. Ze is in hart en ziel schilder. Schilderen is ook een manier om veel contact te hebben met mensen. “Soms is het heel intiem wat er gebeurt. Bijvoorbeeld dat iemand een hele periode donker schildert. Je ziet geen licht erin. En dan opeens verschijnt er weer kleur in. En dat je dat opmerkt. Dat is mooi.” Ze denkt even na: “Of dat iemand zijn problemen weet te schilderen. Je leert ervan. Je krijgt ook een spiegel voor.” Maar over het therapeutische wil Bos het niet hebben: “Ik ben schilder en wil mijn therapeutische achtergrond niet gebruiken. Ik wil iemand zijn eigen proces laten schilderen en ik mag er deelgenoot aan zijn, dat is heel bijzonder. Bos: “Mensen zijn leuk, in ieder geval de mensen die op mijn cursussen zitten. Ik vind het mooi, die interactie. En zeker als ik mensen een hele tijd mag blijven ontmoeten, zie je dat zij  een hele ontwikkeling doormaken en dat is bijzonder.” Bos geeft de ruimte aan haar cursisten maar staat niet aan de kant. Ze hecht belang aan dat soort processen. “Schilderen is ook vaak worstelen. Dat maakt het boeiend, dat contact met mensen.”

Vaardigheden om te kunnen schilderen moet de cursist wel hebben. Maar er zijn ook veel technieken waarbij hij nog niet zo veel vaardigheden nodig heeft en toch aan de slag kan. De persoonlijkheid en de persoonlijke situatie daar heeft schilderen zeker mee te maken. Een persoonlijkheid spiegelt zich af in de manier van schilderen. Een chaoot bijvoorbeeld rommelt lekker aan. De cursist kan ook in alle vrijheid experimenteren met delen van zijn persoonlijkheid. Iemand die veel controle wil hebben, kan bijvoorbeeld nu eens niet vanuit een vaste vorm werken en dan kijken wat er gebeurt.

Er is nauwelijks werk dat op Bos haar werk lijkt. Dat betekent dat er ruimte op de cursus is voor iedereen en zijn of haar persoonlijke ontwikkeling.

Passie ontwikkelen  betekent ook nieuwsgierig maken, prikkelen. Joepe Bos is zelf een en al passie, zij ziet mogelijkheden. Bos: “De cursist kan zus, hij kan zo. Maar ik vind dat ik altijd moet streven me aan te sluiten bij de cursist. Dat maakt mijn wereld ook groter.”

Er zijn veel keuzes te maken: wil je een landschap schilderen, stilleven of vrij schilderen? Of liever een model of portret? Welke kleuren spreken je op dat moment aan? Mensen die nog niets hebben met schilderen hebben de insteek nodig van goede moed hebben, haar eigen ding durven doen. De cursussen zijn niet zo geredigeerd. Wel worden thema’s aangedragen, voorbeelden gegeven. Soms wordt een stroming behandeld of een kunstenaar uitgelicht. De cursist heeft de keuze: sluit ik mij hierbij aan of volg ik mijn eigen spoor. Belangrijk blijft steeds weer: blijf schilderen op jouw manier.

De Broerenkerk is geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 10.00 – 17.30 uur. Op koopavond  blijft de expositie open tot 21.00 uur. Op maandag is de opening van 13.00 – 17.30 uur. De toegang is gratis.

Artikel delen:

Reageer