Kinderen vieren Sint Maarten

Zwolle – Op 11 november wordt in Nederland de naamdag van Sint Maarten gevierd. Kinderen lopen met lampionnen over straat en gaan in kleine groepjes de huizen langs om snoep of fruit te bemachtigen. Dinsdagavond ook in de wijk Westenholte, waar de jaarlijkse optocht plaatsvond met de medewerking van muziekvereniging Excelsior. Aan het eind van de optocht gaf Excelsior een aubade, verlicht door een achttal lampendragers.

In grote delen van Nederland is het zaak om voor 11 november allerlei lekkers in huis te halen. In het begin van die avond gaan namelijk de kinderen in kleine groepjes de huizen langs. Verlegen gezichtjes, beschenen door het iele lichtje van de lampion, verschijnen in de deuropening. Dan komt een nauwelijks verstaanbaar Sint-Maartenliedje op gang. Het is ook zomaar weer uit. Meteen veranderen de gezichtsuitdrukkingen en er wordt hoopvol een plastic tasje uitgestoken, waarin wat snoep of fruit verdwijnt. Zodra de buit binnen is, blaast het groepje de aftocht.

De laatste tijd zijn er berichten dat kleine kinderen soms onderweg van hun snoepgoed beroofd worden door oudere kinderen. In 2002 gebeurde dat in Flevoland en in 2003 op meerdere plaatsen in Amsterdam. Niettemin is het 'lopen met lichtjes' een Sint-Maartengebruik dat zich in een toenemende belangstelling mag verheugen. Lange tijd kwam deze traditie alleen nog voor in de noordelijke provincies, Noord-Holland boven het IJ en Limburg. Mogelijk door import van mensen uit deze kerngebieden komt dit nu ook op veel andere plaatsen voor, zij het (nog) niet zozeer in Zuid-Holland en Zeeland.

Overigens is het 'lopen met lichtjes' een traditie die niet eens zo ver teruggaat. Veel ouder is waarschijnlijk het ontsteken van Sint-Maartensvuren. Hier en daar, bijvoorbeeld in Friesland, gebeurt dit nog steeds.

De Sint-Maartenviering heeft over het algemeen geen religieuze betekenis meer. Wel is het een goede aanleiding voor katholieke scholen om rond 11 november aandacht te besteden aan de eens zo populaire heilige Sint-Martinus.


Christelijke achtergronden en legenden

De viering van Sint-Maarten op 11 november heeft een duidelijke christelijke achtergrond. Het is de naamdag van de heilige Sint-Martinus. Over het leven van Martinus van Tours is vrij veel bekend, omdat zijn vriend Sulplicius Severus geschiedschrijver was. Martinus werd in 316 geboren in Hongarije als zoon van een Romeins legerofficier. Op vijftienjarige leeftijd kwam hij in dienst van het Romeinse leger. Uit deze tijd stamt een van de meest bekende verhalen over Sint-Martinus. Voor de poorten van Amiens in Frankrijk kwam hij een verkleumde bedelaar tegen. Met zijn zwaard sneed hij zijn rode soldatenmantel in tweeรซn en gaf รฉรฉn helft aan de bedelaar. Deze scรจne is op talloze schilderijen afgebeeld, bijvoorbeeld door de schilders Rubens en Van Dijck. Nadat Martinus in 372 gekozen was tot bisschop van Tours kreeg hij een steeds grotere bekendheid. Hij stichtte in Frankrijk verschillende kloosters en stierf op hoge leeftijd in het jaar 397.

De kapel met het graf van Martinus trok al gauw bedevaartgangers uit heel Europa. Velen vereerden hem vanwege zijn naastenliefde, speciaal voor de minderbedeelden. Het Vaticaan verklaarde Martinus in het jaar 650 heilig. Zijn stoffelijke resten zijn uiteindelijk verloren gegaan; de Hugenoten hebben tijdens hun opstand in 1562 zijn gebeente verstrooid. Zijn beroemde mantel lag overigens destijds veilig in de kapel van de Merovingische koningen. Zij beschouwden deze als een relikwie, dat hun in oorlogstijd zou verzekeren van de overwinning. Koning Glovis I riep Sint-Martinus tenslotte uit tot beschermheilige van Frankrijk. Vanuit Frankrijk verspreidde de verering van Sint-Martinus zich over heel Europa. In Nederland zijn enkele van de oudste kerken aan hem gewijd, zoals de Martinikerk in Groningen en de Domkerk in Utrecht. Ook zijn veel dorpen naar hem genoemd, zoals Maartensdijk (Utrecht), Sint-Maartensdijk (Zeeland) en Sint-Maartensbrug (Noord-Holland).

Sint-Martinus was beschermheilige van reizigers en rondtrekkende kooplui; van armen, bedelaars en bekeerde dronkaards; van herders, boeren, wijnbouwers, kinderen en van het vee. Op zijn naamdag kregen de kinderen vrij van school en was het gebruikelijk hen te trakteren, bijvoorbeeld door met lekkernijen te strooien. Ook maakten de stadsbesturen op die dag door klokgelui de aanvang van de brooduitdeling aan de armen bekend. Zo werd bijvoorbeeld vermeld dat dit in 1380 gebeurde bij de Wittevrouwenpoort in Utrecht.

De Reformatie maakte een eind aan de verering van veel katholieke heiligen, maar Sint-Maarten bleef ook in protestantse gebieden in ere. Het toeval wilde dat Maarten Luther op 11 november werd gedoopt. Ook de naam kwam overeen en dat was reden genoeg om het populaire feest te blijven vieren. Maarten Luther was overigens een dag eerder geboren en in het Duitse Oost-Friesland viert men Sint-Maarten dan ook op 10 november. Net als bij de Nederlandse Sint-Maartenviering lopen kleine kinderen dan met lichtjes. Een verschil is echter dat grotere kinderen verkleed en gemaskerd rondtrekken, waarbij ze veel lawaai maken. Dit doet enigszins denken aan de viering van Halloween.

Slachtfeesten

Op het platteland was het rond 11 november eigenlijk altijd al feest. De oogst was van het land en het vee weer op stal. Het graan lag in de schuur, de nieuwe wijn in de kelder en het was tijd om vetgemeste dieren te slachten. Daarbij hoorden bruisende feesten met overvloedige maaltijden, veel drank en plezier.

Tijdens een synode van 590 verzette de kerk zich tegen de overname van deze heidense 'woeste feestgelagen'. In de loop van de tijd gingen de slachtfeesten echter samenvallen met de herdenking van de heilige Martinus op 11 november. Zo waren er op of rond die datum Sint-Maartensveemarkten, zoals de Sunnemattensmarkt in de Twentse plaats Wierden en sinds 1150 'Bolle-tongersdei' (Stieren-donderdag) in Bolsward. Genoemde markten bestaan nu nog.

In Groningen en Oost-Nederland dienden vooral vetgemeste ganzen als Sint-Maartensvoedsel. Onder andere in Deventer, Zwolle en Coevorden waren er speciale ganzenmarkten. Vooral in Groningen stonden vaak spekpannenkoeken van boekweitmeel op het menu. Ook was het gebruikelijk om op de elfde november het ganzenbordspel weer te voorschijn te halen.

Sint Maarten wordt vaak met een gans afgebeeld. Dit vanwege een legende: Martinus zous zich in een ganzenhok verstopt hebben op het moment dat hij gevraagd werd om bisschop te worden. Toen men hem zocht, verraadde het lawaai van oplettende ganzen de plaats waar hij zich verborgen hield.

In vroeger tijden vierde men in huisgezinnen het feest van Sint Maarten met een groots feestmaal en het geven van geschenken aan elkaar. Die geschenken bestonden vooral uit ganzen: Sint Maartensganzen.

In de Middeleeuwen geloofden de mensen dat de beenderen van de Sint-Maartensgans bescherming boden tegen dreigend onheil. Sommige onderzoekers zien in de ganzenslacht bij Sint Maarten een overeenkomst met gebruiken uit de Oudheid.

Op 11 november werd namelijk het feest van de Romeinse god Mars gevierd. Hij was niet alleen de god van de oorlog, maar ook de god van de boeren. Als dank voor de oogst offerden de Romeinen een gans aan hem. De kleur van het borstbeen van de gans voorspelde dan het weer voor de komende winter.

De feestmaaltijden op 11 november hadden ook te maken met het feit dat direct daarna een veertig dagen durende vastentijd begon. De mensen konden het er op 11 november nog even goed van nemen. Dan was het veertig dagen soberheid tot kerst. Deze zogeheten 'kerstkring' eindigde op 2 februari met Maria Lichtmis. Ook in deze cyclus zien sommige onderzoekers een overeenkomst met de Oudheid: op 11 november bereidden de Romeinen zich voor op het lichtfeest. Ze vierden dit na veertig dagen op 25 december ter ere van de zonnegod. Daarna ging het feest nog veertig dagen verder tot 2 februari. Kennelijk was veertig een heilig getal. Het komt vaak terug in tijdslengtes van feesten en in verhalen.

Op het platteland was 11 november ook een belangrijke datum bij de overgang naar een nieuw seizoen. Tot 1805 betaalden boeren op die dag de pacht, ofwel de Sint-Maartenscijnsen. Ze hielden dan grote 'cijnsmalen' in de stal, die tijdelijk daarvoor was ingericht. Daarna begon de vrije week. Daarin kregen zowel de inwonende personeelsleden als de arbeiders hun loon uitbetaald. Verder werd besloten of er een voortzetting zou zijn van het dienstverband. Het betalen van pacht en het inhuren van nieuw personeel vond trouwens ook vaak plaats rond de eerste mei.

De Sint-Maartensdronk

Als beschermheilige van de wijnbouwers heeft Sint-Maarten een drinkbeker als attribuut. Mogelijk heeft dit te maken met het wonder dat Sint-Maarten verricht zou hebben door in de loop van รฉรฉn avond most in wijn te veranderen. Tot in de negentiende eeuw zongen de kinderen in Holland:

Sint Martijn, Sint Martijn,
T'avond most en morgen wijn!'

Het Zuiden, maar ook Noord- en Zuid-Holland, kende de zogeheten Sint-Maartensdronk. De nieuwe vaten gingen open en men dronk de jonge wijn. Vaak gaven de stedelijke besturen stadskannen met wijn aan ambtenaren, schutters, geestelijken en schoolmeesters, zij het op voorwaarde van goed gedrag. Een Utrechtse keur uit 1413 bepaalde namelijk dat wie zich aan enig verzuim schuldig maakte, tijdens Sint Maarten geen wijn zou krijgen. In de tweede helft van de vijftiende eeuw beschouwden velen het als een schande om op het Sint-Maartensfeest niet dronken te zijn. Zelfs ten tijde van de Reformatie kon iemand nog verdacht worden van ketterij als hij de Sint-Maartensdronk weigerde.

Schuddekorfsdag

In sommige streken van Nederland bestond de gewoonte om aan de vooravond van Sint Maartensdag broodkorven leeg te schudden voor de bedelaars. Op die avond gingen de kinderen ook rond om kastanjes, noten en appels op te halen. Deze werden vervolgens boven het Sint Maartensvuur geroosterd en wild door elkaar geschud, terwijl de jeugd eromheen danste en liedjes zong. Sinds de dertiende eeuw heet de vooravond van het Sint Maartensfeest dan ook 'Schuddekorfsdag'.

Voorbereidingen voor de Sint-Maartensvuren

De oudste beschrijvingen van Sint-Maartengebruiken verwijzen naar niet-christelijke tradities, zoals het verzamelen of stelen van brandbaar materiaal, gecombineerd met lawaai maken en vechten. Dit zijn dezelfde tradities die ook voorkomen bij Pasen, de eerste mei en Luilak.

Lange tijd was het gebruikelijk dat jongens op de avond van 11 november met brandende fakkels langs de huizen gingen. Zij sloegen daarbij met knuppels op deuren en luiken. Van de bewoners kregen ze vervolgens turf, hout of ander brandbaar materiaal. Daarnaast ontvingen ze appels, mispels, noten of kleingeld. In de Middeleeuwen ging dit alles vaak gepaard met vernielingen en vechtpartijen.

Tot voor kort vierden de jongeren van de Twentse plaats Ootmarsum op dezelfde wijze Sint Maarten. In Heerenveen en omgeving droegen de voorste twee jongens van zo'n inzamelgroep een stok in de hand. Deze 'stokmannen' hadden de taak om de orde in de groep te bewaren. Ook moesten zij de 'pot' met opgehaalde munten beschermen. De 'potman', die het geld droeg, liep tussen hen in.

In Midden-Friesland gebeurde het verzamelen van brandbaar materiaal al enige weken van tevoren. De brandstapels moesten goed bewaakt worden, zodat concurrenten van naburige dorpen of wijken er niets van konden stelen. Op sommige plaatsen in Friesland, zoals in Bolsward, ontsteekt men nog steeds Sint-Maartensvuren.

Sint-Maartensvuren

Op de avond van 11 november kwam iedereen samen op een centraal gelegen plein of weide om een groot Sint-Maartensvuur te ontsteken. Net als de vuren bij veel andere jaarfeesten hoorden ook deze vuren waarschijnlijk bij de overgang naar een nieuw seizoen, in dit geval van de zomer naar de herfst.

In ieder geval is bekend dat in de dertiende eeuw de naamdag van Sint Maarten ook wel Sinte-Martijns Schuddekorfsdag heette. De kinderen verzamelden de appels, kastanjes, noten en mispels die ze die dag hadden opgehaald in een mand. Als dan 's avonds het Sint-Maartensvuur brandde, hingen ze deze korf vol lekkernijen erboven. De jeugd danste zingend om het vuur en wachtte op het moment dat de bodem vlam vatte. Dan werd uit alle macht aan de mand geschud, zodat de inmiddels gepofte vruchten midden tussen de joelende en graaiende menigte terechtkwamen. Vanaf de negentiende eeuw werd geen melding meer gemaakt van de schud-dekorf. Wel waren er in die tijd te Amsterdam talloze kooplui die op die avond kraampjes hadden met 'suikermispelen' en 'gebraje kastengen'. De jongens besteedden de centen die zij op Sint-Maartensavond hadden opgehaald meestal aan deze lekkernijen.

De Sint-Maartensvuren gaven regelmatig overlast. Door de vele verbodsbepalingen weten we dat het stoken van deze vuren vanaf 1620 een jaarlijks terugkerend verschijnsel was. Zo bestond tot in de vorige eeuw nog de gewoonte om zingend rondom het Sint-Maartensvuur te dansen. Daarbij probeerden de kinderen om over de vlammen heen te springen.

In Venlo werd iets dergelijks tot in de vorige eeuw nog binnenshuis gedaan. Nadat de kinderen thuisgekomen waren van hun rondgang, maakte de familie ruimte in de woonkamer. Een brandende kaars werd op de grond geplaatst en zowel kinderen als volwassenen dansten er zingend omheen. Plotseling regende het strooigoed in de kamer. Sint-Maarten trad binnen, soms gevolgd door een Zwarte Piet. De kinderen dansten dan voor de heilige of zeiden een gebedje op. Als beloning strooiden de bont geklede gasten nu appels, kastanjes en noten. Dan volgde een traktatie op 'kerneelkes'. Dit zijn krentenwafels met veel boter, bruine suiker en kaneel die met wafelijzers in de kachel gebakken werden.

Niet ver van Venlo, in Beringe, bestond tot voor kort nog een andere gewoonte. De kinderen liepen er in een lampionnenoptocht naar het Sint-Maartensvuur. Daar maakten ze eikaars gezicht zwart met het roet van de verbrande takken. Het beroeten van elkaars gezicht is een traditie die op dit moment nog in Zuid-Portugal bekend is bij het kastanjefeest op 1 november. Ook bij de rest van dit festijn herkennen we verdwenen Nederlandse Sint-Maartentradities. De dorpelingen ontsteken op het centrale plein vuren waarin kastanjes geroosterd worden en het dorpsbestuur zorgt daarbij voor een groot vat gratis wijn.

Achtergronden van het lopen met lichtjes

Volgens de theorie van de Duitse onderzoeker H. Moser zou het lopen met lichtjes zijn oorsprong vinden in de liturgie van de Rooms-katholieke Kerk. Gedurende vele eeuwen was het gebruikelijk om op 11 november de volgende bijbeltekst voor te lezen: 'Niemand steekt een lamp aan en zet die in de kelder of onder de korenmaat, maar op de standaard, opdat wie binnentreden het licht zien' (Lukas 11:33). Dit zou de aanleiding geweest zijn om op deze dag met lichtjes rond te gaan.

Volgens een theorie van andere volkskundigen zijn de lichtjes op 11 november afkomstig van het Allerzielenfeest. Dit feest valt op 2 november en is in 998 door een Franse Benedictijner monnik ingevoerd om een einde te maken aan de talloze dodenvereringen op kerkhoven. Sindsdien is 2 november de vaste herdenkingsdag voor de overledenen van het afgelopen jaar. Op Allerheiligendag (1 november) wordt dit feest voorbereid door het branden van kaarsen op kerkhoven. Vaak plaatsen de nabestaanden dan vooral rode kaarslichten en bloemen op de graven van hun dierbaren.

Oorspronkelijk viel 1 november samen met Sint Maarten. Doordat Gregorius XIII in 1582 de Gregoriaanse kalender invoerde, is later een tijdsverschil ontstaan, waardoor de gebruiken van 1 november verhuisden naar 11 november. Zo werden door deze kalenderhervorming de lichtjes van Allerheiligen en Allerzielen misschien uiteindelijk de lichtjes van Sint-Maarten.

Het lopen met lichtjes in de negentiende en begin twintigste eeuw

In beschrijvingen van kinderen die met lichtjes lopen, zijn geen verwijzingen te vinden die verder teruggaan dan tot het begin van de negentiende eeuw. In Amsterdam gingen in die tijd groepjes jongens zingend langs de huizen. Eรฉn liep voorop, hij droeg een kroontje met kaarsjes aan een lange stok. Degenen die hem volgden, hadden lichtjes van allerlei kleuren. Wanneer de jongens van de bewoners wat kregen, zongen ze een liedje vol goede wensen. Kregen ze niets dan volgde een scheldliedje.

Tot in het begin van de vorige eeuw waren het vooral de arme kinderen die zingend langs de huizen gingen om wat snoep of geld op te halen. Ze droegen vaak een zelfgemaakt papieren lantaarntje aan een stok. Ook kwam het voor dat het lantaarntje bestond uit een uitgeholde knol met een kaarsje erin. In Drachten was dit bijvoorbeeld een uitgeholde koolraap en in Elburg een suikerbiet of komkommer.

Toen in de jaren twintig en dertig een grote belangstelling voor de volkscultuur ontstond, werd het Sint-Maartenlopen gekoesterd als een volksgebruik'. Volkskundigen maakten uitvoerige beschrijvingen van het feest. Zo weten we dat in het oosten van Drenthe de vader altijd het lantaarntje maakte. Hij gebruikte een biet, komkommer of een koolraap. In de wand kerfde hij een afbeelding. Dat kon iets algemeens zijn als een grijnzend of lachend gezicht, een boom, huisje, zon, maan, sterren. Maar ook iets persoonlijks zoals zijn initialen of iets dat verwees naar zijn beroep, bijvoorbeeld een molen of schip. Tenslotte holde hij de knol voorzichtig uit, zette er een kaarsje binnenin en bevestigde het geheel aan een stok. Het kind met de mooiste 'Sunt Meerten', mocht in zijn groepje vooraan lopen. Na afloop van het feest kreeg de rondgedragen lantaarn een plaats onder de klok in de huiskamer. Daar bleef de 'Sunt Meerten' liggen tot hij verschrompeld was.

Op Terschelling speelde een van de kinderen, tijdens het lichtjes lopen, voor Sint Maarten. Hij was in het wit uitgedost, getooid met late herfstbloemen en voorzien van een centenzakje dat om zijn hals bengelde. Soms had hij ook een masker voor: de 'grins'.

Niet alleen op 11 november liepen kinderen met lantaarns. Ergens in het midden van november kwamen in verschillende dorpen in het Gooi, vreemd verklede kinderen aan de deur. Ze werden 'sinterklazen' genoemd en een van hen stelde een bisschop voor. In Hoorn (Noord-Holland) gingen groepjes verklede kinderen met lampions midden in augustus langs de huizen. Opvallend was dat ze deze lantaarns 'Sinte Maartens' noemden.

Het lopen met lichtjes vanaf ca. 1930

In de jaren dertig waren er allerlei initiatieven om het Sint-Maartenlopen zoveel mogelijk 'in goede banen te leiden'. Steeds meer mensen, waaronder winkeliers, begonnen zich te ergeren aan het gebedel van de zingende kinderen en aan de baldadigheid van de 'opgeschoten jeugd'. Vandaar dat in veel plaatsen de VVV, de buurtvereniging of de Vereniging voor Volksvermaken initiatieven ontplooiden om ordentelijke Sint-Maartenoptochten te houden. Het muziekkorps of de fanfare ging voorop. Aantrekkelijke prijzen voor de mooiste Sint-Maartenlampion moesten zoveel mogelijk kinderen tot deelname bewegen.

In de jaren vijftig en zestig speelden ook scholen en het jeugdwerk een actieve rol bij het Sint-Maartensfeest. In het Zuiden organiseerden bijvoorbeeld de katholieke jeugdorganisaties grootse optochten. Sint Maarten reed te paard in de stoet mee en deelde onderweg zijn mantel met een bedelaar. Als slot van de festiviteiten brandde er een enorm Sint-Maartensvuur.

Na de jaren zestig verdwenen de meeste georganiseerde Sint-Maartenvieringen. Kinderen gingen weer zelf met lampionnetjes langs de deuren en zongen hun Sint-Maartenliedjes. De volwassenen beschouwen dit tegenwoordig niet meer als hinderlijk. Ze geven graag wat snoep of andere lekkernijen en vooral in de nieuwe wijken blijkt het gebruik een sociaal bindende functie te hebben.

Artikel delen:
Reacties 66
  1. Mijn vriendin heeft weer eens veel te veel snoep in huis gehaald! Dat wordt smikkelen! ๐Ÿ˜€
    Er is รฉรฉn groepje kindertjes aan de deur geweest. Hadden er best meer mogen zijn!

  2. Kijk… dat was dus toch Rob… Ik heb nog vriendelijk gelachen toen je op de kruising Westenholterweg/Rozenweg stond te fotograferen, maar helaas… Ik sta niet op de weblog… ๐Ÿ˜‰

    Plantje, jouw situatie herken ik helemaal. Tsja, je kan niet te weinig inslaan, h?… ๐Ÿ™‚

  3. Dat idee kreeg ik al ๐Ÿ˜‰

    Nee, daar hebben we gewoon voor betaald. Als we dat soort dingen maar vooral blijven doen houden we Zwolle Zuid een beetje gezellig. ๐Ÿ™‚

    En je kan zeker niet te weinig inslaan ๐Ÿ˜‰ Is ook zo sneu als je kindjes teleur moet stellen ๐Ÿ™

  4. Mwah – was hier is ZZ ook gezellig. Waren zelfs mensen die niet eens gerekend hadden op een groep van 20 kleine knurften en te weinig in huis hadden gehaald ๐Ÿ˜€
    Maar geen enkel probleem – de zak zit ruimschoots vol. Nu nog leren om dit gedoseerd op te laten eten ๐Ÿ˜ฎ
    PLante, doe me ff je adres. Ik ken iemand die je maar al te graag wil helpen – en wil er nog voor zingen ook ๐Ÿ˜›

  5. in berkum wordt het veels te gek, de hele avond gaat het maar door, afschaffen dat feest. om het hoekje staan ouders naar hun veels te dikke kinderen te loeren die met enorme zakken aanbellen en dan een of ander klote-liedje afraffelen. wanneer ze dat snoep vervolgens aan de 3e wereldkinderen zouden sturen zou ik wel wat geven. nu restte mij weer niets anders dan de deurbel er weer af te doen, lichten uit en gordijnen dicht. leuk feest!

  6. In Berkum is het ook zo sneu voor die kids, daar hebben ze zo (machtig) veel maar laten ze die kindjes gewoon blauwbekkend zingen en met lege handjes vertrekken. Berkum zou verboden moeten worden!

  7. intens genoten van alle warmte die bewoners uitstraalden gister in de berkumse straten. jammer dat joop er zo over denkt.ik lees overal interessante stukjes van m en dan nu dit!

  8. Arme Joop. Al die zingende kinderen aan je deur… En jij maar achter je gesloten gordijntjes hopen dat ze je deur voorbij gaan…
    Zielig, niet voor die kinderen maar voor jou als je zo in het leven staat.

    Hier trouwens geen kindje gezien. We wonen sinds januari in een appartementengebouw in Stadshagen, en omdat we weten hoeveel kids we in ons vorige huis aan de deur kregen hebben we extra veel ingeslagen. We wonen nu immers in een kinderrijke buurt… Maar nee, wel lampionnetjes gezien, maar geen 1 kindje aan de deur…

  9. Het was toch wel druk in Stadshagen en Westenholte Sil. In appartementen kun je juist extra makkelijk veel scoren lijkt me, door omstebeurten aan te bellen terwijl je gewoon kunt blijven staan?

    Dat van Joop is humor.

  10. Ik hoop telkens dat Joop grappen maakt en een karikatuur van de Berkumse gemeenschap neer wil zetten. Toch vrees ik, dat ie echt zich achter de gordijntjes zit te verschuilen!

  11. Als ze eenmaal in het gebouw zijn, kunnen ze alledrie de gebouwen pakken zonder weer naar buiten te moeten. Ik had eerlijk gezegd wel een kinderschare verwacht, maar nee… Nou ja, dan moeten we zelf maar aan de snaai samen met de kleinkids. ;D

  12. Vaak ben ik het niet eens met Joop. Maar dat van 'de hele avond door' kan ik wel volgen en ook onderschrijven.

    We hadden echt wel een bak met snoep bij de deur maar als je om 21.00h nog weer kinderen (van misschien 10 jaar oud, zonder ouders!) aan de deur krijgt terwijl je eigen kids al lang en breed op bed liggen (en die notabene al langer opgebleven zijn omdat ze anders steeds wakker zouden worden van de deurbel), dan begint er bij mij ook wat te jeuken…..

    Ik heb daarom na 20.00h bij ons de bel ook uitgezet. Maarja, dan heb je dat die _ik_heb_nog_niet_genoeg_vreten_koters_ wel op de knop drukken en vervolgens gewoon (geduldig zijn ze wel) een paar minuten staan wachten voor je deur, luid kletsend natuurlijk…..

  13. Tja wij hadden ook genoeg ingeslagen maar weinig kinderen aan de deur gehad. Wel veel kinderen door de straat zien lopen met lampionnetjes. Komt denk ik omdat wij in een drive-in woning wonen en ze niet kunnen zien dat je thuis bent, ondanks het feit dat wij een pompoenen met lichtjes bij de deur hadden staan. Pas tegen 21:00 uur kwamen er wat opgeschoten knullen van rond de 14 jaar aan de deur en daar pas ik toch ook voor. Wel jammer dat ik vanmorgen bij het opstaan onze pompoenen kapot voor de deur vond :'(

  14. @WFvN, ik vraag mij even af waarom je uitroeptekens gezet hebt bij kinderen van 10 zonder ouders.
    Is het zo raar dat deze kinderen nog Sint Maarten lopen en dit dan doen met een groep klasgenoten?
    Nu vind ik 21.00 uur wel erg laat, maar tot 20.30 moet toch wel kunnen vind ik.
    Overbodige reactie daarachteraan ik-heb-nog-niet-genoeg-gevreten-koters.
    Die kinderen komen ook vol trots thuis met hun verzamelde zak snoep.

  15. @Gretha
    Dat uitroepteken? Waarom? Ik vraag me af waarom je die vraag stelt want je geeft zelf al het antwoord. Want ook ik vind 21.00h dus gewoon te laat voor kids van 10 jaar om nog alleen over straat te lopen.

    Dus jij vindt het hรฉรฉl normaal dat _jonge_ kinderen nog in ieder geval om 21.00h de deuren afstruinen om maar meer snoep binnen te halen? (tja, dat 21.00h vind je misschien ook weer niet normaal want dat geef je zelf aan; erg eenduidig is je bericht niet).

    Maar goed, heb ik een mooi adresje voor mijn dochter. Die zal ik volgend jaar om 21.30h bij je langs sturen. Kan wel h??

  16. Eens Plantje, kinderen van die leeftijd willen eigenlijk wel, maar vinden het anderzijds te kinderachtig.
    Maar met 10 jaar kun je zeker nog lopen, dat zijn echt nog wel kinderen.
    Ik weet hoe geweldig ze het vinden lekker stoer met klasgenoten de buurt rond te gaan.
    Daar kun je uiteraard geen ouders meer bij gebruiken.

  17. Gretha: wat wil je nou zeggen?
    Je hebt commentaar op mijn bericht dat ik het te laat vind dat ze om 21.00h nog lopen?

    Of waren het jouw kinderen die hier om 21.00h nog zonder ouders aan de deur kwamen?

  18. Nee WfvN, jij geeft aan met dat uitroepteken dat je het vreemd vindt dat kinderen van 10 zonder ouders lopen.
    Bovendien zeg jij dat je om 20.00 uur de deur niet meer open doet.
    Ik zeg daarbij dat ik 21.00 uur wel laat vindt, maar 20.30 nog wel moet kunnen.
    Volgens mij ben ik erg duidelijk.
    Maar jij mag je dochter rustig sturen hoor, ik doe de deur echt wel voor haar open.
    Als jij er dan bij staat te wachten krijg je ook een lekker snoepje. ๐Ÿ˜‰

  19. Uit mijn verhaal kan je lezen dat ik je totaal nรญet begrijp.
    Je geeft zelf al aan dat je 21.00h laat vind. Ik vind dat dus ook. Zijn we het over eens. Jij valt er dan vervolgens over dat ik 'zonder ouders!' erbij heb staan? Vind ik nogal vreemd…. alsof 21.00h zonder ouders wel normaal is en 21.00h mรฉt ouders zou raar zijn?

    Ik probeerde te zeggen:
    1) 21.00h vind ik voor 10 jarigen te laat.
    2) Zonder ouders vind ik het helemaal vreemd.

  20. Het valt mij altijd op dat die kids die zo laat nog langs komen niet bekend zijn uit de buurt… En ik ken veel kids uit de buurt, dus die zijn dan wellicht de hele avond al rond aan het lopen in de wijk of in de stad? Ik kan me dus helemaal aansluiten bij het _ik_heb_nog_niet_genoeg_vreten-verhaal van WFVN… (en dus niet 'gevreten' maar 'vreten', Gretha…)

  21. Ik vind het echt bijzonder amusant om te zien hoe ouders zich druk maken om halve uurtjes en wel of niet alleen over straat kunnen ๐Ÿ™‚
    Maar toch ook wel goed om dit soort discussies te hebben denk ik.

    Ach…ooit zal ik er ook wel aan geloven en ook over eigen kindjes na moeten denken ๐Ÿ˜‰

  22. De wereld ziet er ineens heel anders uit als je kinderen hebt….. echt waar. Het verkeer is ineens veel drukker. Plotseling barst het van de scooters en fietsen die over het trottoir rijden en door het winkelcentrum. 22.00h is ineens niet vroeg meer maar enorm laat. En zo zijn er nog wel meer dingen.

  23. Voor de klagers over het feest ansich; schaam je je ogen uit je kop! als je een eenmalig kinderfeest al niet kan hebben, dan wordt het tijd psychische hulp te zoeken…
    (heb het niet over te laat aanbellen ofzo, puur over mensen die zich storen aan kinderen aan de deur)

    Volwassen mensen die zelfs een keer per jaar nog geen stapje opzij kunnen doen voor kinderen, walgelijk

  24. O.k duidelijk, in eerste instantie stelde ik je ook een duidelijke vraag.
    Ik begreep dat je het vreemd vond dat kinderen van 10 zonder ouders liepen.
    Maar dat vindt je dus niet vreemd, maar wel dat het 21.00 uur was.
    Ik vind dat ook te laat voor 10-jarigen, mijn dochter is 10, moest om 20.30 thuis zijn net als de merendeel uit haar klas.
    Er zijn altijd kinderen bij waarvan de ouders het niet zoveel uit maakt.
    Wij maken daar als ouders duidelijke afspraken over met onze kinderen.
    Samen blijven en samen naar huis.
    Ik wil ze best een beetje ruimte geven, maar de afspraken moeten wel nagekomen worden.
    Anders maken ze daar naarmate ze ouder worden misbruik van.
    Nu verbaas ik mij er soms toch over hoeveel vrijheid andere kinderen soms krijgen.
    Er zijn in deze tijd nog genoeg kinderen die later op de avond dan ook nog eens in alleen naar huis fietsen.
    Dat zou ik dus nooit toestaan.
    Gaan ze ergens naar toe terwijl het donker is of zomerdag later in de avond, worden ze gebracht en gehaald.

  25. De laatste tijd zijn er berichten dat kleine kinderen soms onderweg van hun snoepgoed beroofd worden door oudere kinderen. In 2002 gebeurde dat in Flevoland en in 2003 op meerdere plaatsen in Amsterdam.

    gebeurde in Hardenberg ook altijd…..15 jaar terug, dat dan weer wel. Maar is dus niet typisch iets van deze tijd.

  26. Ja dat staan we zeker, we hebben elkaar gewoon even niet goed begrepen.
    Plantje, de wereld wordt inderdaad anders met kinderen.
    Mijn oudste gaat inmiddels naar de middelbare, natuurlijk worden er dan ook avondjes georganiseerd.
    Ik verbaas mij er dan over, dat er kinderen zijn die alleen naar huis gaan omdat, de ouders al slapen.
    Ik zou geen oog dicht doen als mijn dochter nog niet thuis was al helemaal niet op 13-jarige leeftijd.
    Mocht ik zelf moeten werken is er altijd een opa of oma die ze op haalt.
    Hoe het straks moet als ze ooit nog eens willen gaan stappen weet ik niet.
    Dat lijkt mij vreselijk.
    Terwijl ik die leeftijd zelf natuurlijk ook gehad heb, maar ja dan snap je nog niet zo goed waar je ouders zich toch altijd zo druk om maken.
    Alles veranderd als je zelf dan de ouder bent.

  27. ik zag tussen de gordijnkieren door kinderen lopen die een kop groter waren dan mijzelf, is er geen maximum leeftijd aan deelnemers aan dit rare feest ?

  28. En dat is niet alleen in het begin hoor Gretha dat het vreselijk is als je kinderen gaan stappen, ik heb dat heel erg met mijn broertje, hij wordt as weekend 18 maar is afgelopen weekend naar een discotheek geweest, vind dat maar niets he, niet zo zeer om hem maar om anderen die doorslaan als ze een beetje alcohol in hun lichaam hebben….. maar ja ook kleine broertjes worden groot ๐Ÿ˜€ sorry voor het off topic gaan admin

  29. Waarom Joop? Dan geef je ze toch niets? Wil je nu echt overheidsbemoeienis voor dit soort zaken, of ben jezelf capabel genoeg om dergelijke zaken te beoordelen?
    Maar, zoals je al aangeeft, zat je te gluren door de gordijnen (dapper van je) en heb je sowieso geen last ondervonden van de kinderen. Wat is je probleem dan? Je enige probleem is jouw verwachtingspatroon…..daar kan een ander helemaal niets aan doen en ik vind dat een ander daar ook helemaal niets aan zou moeten doen.

  30. Ik laat me verrassen hoe het mij zal vergaan als we er ooit aan beginnen ๐Ÿ˜€

    geschreven door joop, op 12 november 2008 om 16:39

    ik zag tussen de gordijnkieren door kinderen lopen die een kop groter waren dan mijzelf, is er geen maximum leeftijd aan deelnemers aan dit rare feest ?

    Nou, ik hoop maar dat ze je niet gezien hebben grumpy! ๐Ÿ˜‰

    Gelukkig kun jij heel gemakkelijk aangeven dat dit een raar feest is. We kunnen je vast wel een keer een lijstje laten maken van alle dingen die normaal zijn en wat niet normaal is. Dan hoeven we daarover niet meer van mening te verschillen ๐Ÿ˜€

  31. @Marrianne, heel goed dat je samen met WFvN op een lijn zit wat dit onderwerp betreft.
    Mijn man is er helaas niet om mij nu even te ondersteunen, maar gelukkig ben ik heel goed in staat om voor mezelf op te komen.
    Helaas ben ik geen schooljuf, dus ik zal best eens een foutje tikken.
    Maar ik snap je punt, ze hadden nog niks gehad, terwijl ik denk dat die kinderen lopen en snoepen. ๐Ÿ˜‰


  32. @ Marianne

    Ik dacht dat het was bekend zijn in de buurt….
    Dat is wat ik tenminste op het VMBO geleerde heb een aantal weken terug…

  33. joop was denk ik vroeger een buitenbeentje die geen sintmaarten liep met vriendjes..

    Best begrijpelijk dat jejezelf lekker opsluit in huis!

  34. tja
    Ja, nu wel haha. Over een maand of twee kom ik weer tegenwicht bieden vanuit het Zwolsche. Dan kunnen jij, Dick,Plantje etc weer leuke discussies verwachten hoop ik. Voorlopig nog ff kamelen en lange baarden kieken. ๐Ÿ˜‰

  35. joop je bent volgend jaar van harte welkom bij mij thuis. maak ik een mooi lampionnetje voor en moet jij eens kijken hoe gezellig dat wordt in de optocht. wellicht win je nog een prijs.

  36. geschreven door joop, op 12 november 2008 om 16:39
    ik zag tussen de gordijnkieren door kinderen lopen die een kop groter waren dan mijzelf

    Nou weet ik wie Joop is, dat is dat kleine k#t kereltje met de rare muts…

  37. wel snoep en geen kits
    foei sm druk bezig geweest met zakjes te maken !!!en heb ik wel getelt 1 kind aan de deur gehad in wezep weten ze denk ik niet hoe het moed 1x nooit weer !!

Reageer